4.4 Podejścia, techniki i metody wyceny (2024)

4.4 Podejścia, techniki i metody wyceny (8)

Ulubiona treść

Data publikacji: 31 marca 2022 r

nasPrzewodnik po wartości godziwej

ASC 820-10-35-24Aopisuje trzy główne podejścia do wyceny wartości godziwej aktywów i pasywów: podejście rynkowe, podejście dochodowe i podejście kosztowe.ASC 820-10-55-3APoprzezASC 820-10-55-3Gpodaje także przykłady technik wyceny, które są spójne z każdym podejściem do wyceny. W praktyce rzeczoznawcy często odwołują się do metod wyceny. Z naszego doświadczenia wynika, że ​​techniki i metody wyceny są synonimami. W tym przewodniku używamy tych terminów zamiennie.

ASC 820-10-35-24AIASC 820-10-50-2(bbb)wyjaśnić znaczenie terminów „technika wyceny” i „podejście do wyceny”. Czasami w literaturze używa się tych terminów zamiennie; jednakże zaprojektowano je tak, aby miały różne znaczenia. Chociaż „technika wyceny” nie jest terminem zdefiniowanym, w wytycznych podano przykłady technik wyceny, wskazując, że techniki wyceny są bardziej szczegółowe niż podejścia do wyceny. W niektórych przypadkach wycena pojedynczego instrumentu lub klasy instrumentów może obejmować wiele podejść i/lub technik.

Korekta techniczna doprecyzowała również obowiązek ujawniania informacji dotyczących zmian w podejściach i technikach wyceny. WidziećFPS 20w celu omówienia wymogu ujawniania informacji.

4.4.1 Podejście rynkowe

Podejście rynkowe jest często stosowane jako podstawowa metoda wyceny aktywów i zobowiązań finansowych, gdy dostępne są obserwowalne dane wejściowe dotyczące identycznych lub porównywalnych instrumentów.ASC 820-10-55-3APoprzezASC 820-10-55-3Bdefiniuje podejście rynkowe.


ASC 820-10-55-3A

Podejście rynkowe wykorzystuje ceny i inne istotne informacje generowane w wyniku transakcji rynkowych obejmujących identyczne lub porównywalne (tj. podobne) aktywa, pasywa lub grupę aktywów i pasywów, np. przedsięwzięcie.

ASC 820-10-55-3B

Na przykład techniki wyceny zgodne z podejściem rynkowym często wykorzystują mnożniki rynkowe pochodzące z zestawu czynników porównawczych. Wielokrotności mogą znajdować się w zakresach z inną wielokrotnością dla każdego porównywalnego. Wybór odpowiedniej wielokrotności w danym zakresie wymaga osądu, biorąc pod uwagę czynniki jakościowe i ilościowe specyficzne dla pomiaru.


Podejście rynkowe jest również powszechnie stosowane w przypadku nieruchom*ości, gdy dostępne są porównywalne transakcje i ceny, i może być stosowane do wyceny przedsiębiorstwa lub elementów kapitału własnego (np. NCI). Podejście rynkowe można również zastosować jako podejście wtórne do oceny i uzasadnienia wniosków uzyskanych przy zastosowaniu podejścia dochodowego.

Wycena matrycowa jest techniką wyceny w ramach podejścia rynkowego. Jest to technika matematyczna, którą można zastosować do wyceny dłużnych papierów wartościowych w oparciu o relację papierów wartościowych do innych notowanych cen referencyjnych i jest powszechnie stosowana do wyceny obligacji, w szczególności obligacji korporacyjnych i komunalnych.

4.4.2 Podejście kosztowe

Podejście kosztowe zakłada, że ​​wartość godziwa nie przekroczy kwoty, jaką kosztowałby uczestnika rynku nabycie lub zbudowanie zastępczego składnika aktywów o porównywalnej użyteczności, skorygowanej o przestarzałość.ASC 820-10-55-3Ddefiniuje podejście kosztowe.


ASC 820-10-55-3D

Podejście kosztowe odzwierciedla kwotę, która byłaby obecnie wymagana do zastąpienia zdolności użytkowej składnika aktywów (często nazywana bieżącym kosztem odtworzenia).


Podejście to zakłada, że ​​nabywca będący uczestnikiem rynku nie zapłaciłby za składnik aktywów więcej niż kwota, za jaką mógłby zastąpić zdolność tego składnika do świadczenia usług. Starzenie się obejmuje „degradację fizyczną, starzenie się funkcjonalną (technologiczną) i starzenie się ekonomiczną (zewnętrzną). Dlatego też, stosując podejście oparte na koszcie odtworzenia, jednostka sporządzająca sprawozdanie powinna rozważyć wpływ ulepszeń produktu.

Podejście kosztowe jest zwykle stosowane do wyceny aktywów, które można łatwo wymienić, takich jak rzeczowe aktywa trwałe i wyposażenie.

4.4.3 Podejście dochodowe

Podejście dochodowe stosowane jest z wykorzystaniem techniki wyceny polegającej na analizie zdyskontowanych przepływów pieniężnych (DCF), która wymaga (1) oszacowania przyszłych przepływów pieniężnych dla pewnego dyskretnego okresu projekcji; (2) oszacowanie wartości końcowej, jeśli ma to zastosowanie; oraz (3) dyskontowanie tych kwot do wartości bieżącej przy stopie zwrotu uwzględniającej względne ryzyko przepływów pieniężnych i wartość pieniądza w czasie. Wartość końcowa reprezentuje wartość bieżącą na koniec dyskretnego okresu prognozy wszystkich kolejnych przepływów pieniężnych do końca okresu użytkowania składnika aktywów lub do końca życia, jeśli składnik aktywów ma nieokreślony okres użytkowania.

ASC 820-10-55-3Fdefiniuje podejście dochodowe.


ASC 820-10-55-3F

Podejście dochodowe przekształca przyszłe kwoty (na przykład przepływy pieniężne lub przychody i wydatki) na pojedynczą kwotę bieżącą (tj. zdyskontowaną). W przypadku zastosowania podejścia dochodowego wycena wartości godziwej odzwierciedla bieżące oczekiwania rynku co do przyszłych kwot.


Podejście dochodowe stosuje się do pomiaru wartości zobowiązań, wartości niematerialnych i prawnych, przedsiębiorstw (np. w celu obliczenia wewnętrznej stopy zwrotu lub ustalenia wartości godziwej NCI lub posiadanych wcześniej udziałów kapitałowych, gdy ceny nie można zaobserwować), i instrumenty finansowe, jeżeli aktywa te nie są przedmiotem obrotu na aktywnym rynku.

ASC 820-10-55-4omawia zastosowanie technik wartości bieżącej przy ustalaniu wartości godziwej. Techniki te obejmują technikę „korekty stopy dyskontowej” oraz technikę „oczekiwanych przepływów pieniężnych (oczekiwanej wartości bieżącej)”.

ASC 820nie zaleca stosowania jednej konkretnej techniki wartości bieżącej ani nie ogranicza stosowania określonych technik wartości bieżącej do pomiaru wartości godziwej, zamiast tego wskazuje, że jednostka sporządzająca sprawozdanie powinna zastosować odpowiednią technikę opartą na faktach i okolicznościach specyficznych dla wycenianego składnika aktywów lub zobowiązania oraz rynku, na którym dokonywana jest transakcja, oraz przy zastosowaniu wszystkich technik wyceny, maksymalizując wykorzystanie odpowiednich obserwowalnych danych wejściowych i minimalizując wykorzystanie nieobserwowalnych danych wejściowych.

ASC 820-10-55-5wskazuje, że przy opracowywaniu wyceny wartości godziwej z wykorzystaniem wartości bieżącej należy uwzględnić następujące kluczowe elementy z punktu widzenia uczestników rynku:


FragmentASC 820-10-55-5

A. Szacunek przyszłych przepływów pieniężnych dla wycenianego składnika aktywów lub zobowiązania.

B. Oczekiwania dotyczące możliwych zmian w kwocie i czasie przepływów pieniężnych stanowiące niepewność nieodłącznie związaną z przepływami pieniężnymi.

C. Wartość pieniądza w czasie, reprezentowana przez stopę aktywów pieniężnych wolnych od ryzyka, których daty zapadalności lub czas trwania pokrywają się z okresem objętym przepływami pieniężnymi i nie powodują niepewności co do terminu ani ryzyka niewykonania zobowiązania przez posiadacza (tj. stopa procentowa wolna od ryzyka)….

D. Cena za poniesienie niepewności nieodłącznie związanej z przepływami pieniężnymi (czyli premia za ryzyko).

mi. Inne czynniki, które uczestnicy rynku wzięliby pod uwagę w danych okolicznościach.

F. W przypadku zobowiązania – ryzyko niewykonania zobowiązania związane z tym zobowiązaniem, w tym własne ryzyko kredytowe jednostki sporządzającej raport (tj. dłużnika).


ASC 820-10-55-6omawia także ogólne zasady rządzące stosowaniem wszystkich technik wartości bieżącej.


ASC 820-10-55-6

  1. Przepływy pieniężne i stopy dyskontowe powinny odzwierciedlać założenia, które uczestnicy rynku przyjęliby przy wycenie składnika aktywów lub zobowiązania.
  2. Przepływy pieniężne i stopy dyskontowe powinny uwzględniać jedynie czynniki, które można przypisać do wycenianego składnika aktywów lub zobowiązania.
  3. Aby uniknąć podwójnego liczenia lub pomijania skutków czynników ryzyka, stopy dyskontowe powinny odzwierciedlać założenia spójne z założeniami właściwymi dla przepływów pieniężnych. Na przykład stopa dyskontowa odzwierciedlająca niepewność oczekiwań co do przyszłych niewykonań zobowiązania jest odpowiednia w przypadku stosowania umownych przepływów pieniężnych z tytułu pożyczki (tj. techniki korekty stopy dyskontowej). Tej samej stopy nie należy stosować w przypadku stosowania oczekiwanych (tj. ważonych prawdopodobieństwem) przepływów pieniężnych (tj. techniki oczekiwanej wartości bieżącej), ponieważ oczekiwane przepływy pieniężne już odzwierciedlają założenia dotyczące niepewności w zakresie przyszłych niewykonań zobowiązań; zamiast tego należy zastosować stopę dyskontową proporcjonalną do ryzyka związanego z oczekiwanymi przepływami pieniężnymi.
  4. Założenia dotyczące przepływów pieniężnych i stóp dyskontowych powinny być wewnętrznie spójne. Na przykład nominalne przepływy pieniężne, które uwzględniają wpływ inflacji, należy dyskontować według stopy uwzględniającej wpływ inflacji. Nominalna stopa procentowa wolna od ryzyka uwzględnia wpływ inflacji. Rzeczywiste przepływy pieniężne, które wykluczają wpływ inflacji, należy dyskontować stopą wykluczającą wpływ inflacji. Podobnie przepływy pieniężne po opodatkowaniu należy dyskontować przy użyciu stopy dyskontowej po opodatkowaniu. Przepływy pieniężne przed opodatkowaniem należy dyskontować stopą zgodną z tymi przepływami pieniężnymi.
  5. Stopy dyskontowe powinny być spójne z podstawowymi czynnikami ekonomicznymi waluty, w której denominowane są przepływy pieniężne.

W praktyce dostosowanie oczekiwanych przepływów pieniężnych do ryzyka systematycznego jest często trudne. Dlatego w większości przypadków w przypadku aktywów niefinansowych stopa dyskontowa stosowana do przepływów pieniężnych uwzględnia ryzyko systematyczne lub niedywersyfikowalne, które często wyraża się w postaci średniego ważonego kosztu kapitału, jakiego wymagałby uczestnik rynku. Jednakże korekty stopy dyskontowej zwykle powodują niedoważenie ryzyka. Dodatkowo stopa dyskontowa jest oszacowaniem jednopunktowym, natomiast oczekiwane przepływy pieniężne są ważone różnym prawdopodobieństwem wystąpienia w przyszłości.

4.4.4 Stosowanie technik wyceny

Rysunek FV 4-1 przedstawia wspólne techniki wyceny w ramach każdego z podejść do wyceny.

Rysunek FV 4-1
Podejścia i techniki wyceny

Podejście kosztowe

Podejście rynkowe

Podejście dochodowe

„Wycena do kosztu”

"Znak na rynku"

„Wyznacz według modelu”

  • Metoda kosztu odtworzenia
  • Ceny rynkowe na podstawie ostatnich transakcji
  • Metoda zwolnienia z tantiem
  • Metoda kosztów reprodukcji
  • Wielokrotności
  • Metoda premii cenowej
  • Metoda wielookresowych nadwyżek zarobków (MEEM)
  • Metoda przyrostowego przepływu środków pieniężnych
  • Modele roszczeń warunkowych/opcji rzeczywistych
  • Metoda zdyskontowanych przepływów pieniężnych

Na wybór odpowiednich technik wyceny może mieć wpływ dostępność odpowiednich danych wejściowych i względna wiarygodność danych wejściowych lub rodzaj wycenianego składnika aktywów lub zobowiązania. W niektórych przypadkach jedna technika wyceny może zapewnić najlepsze wskazanie wartości godziwej (np. zastosowanie podejścia rynkowego przy wycenie kapitałowych papierów wartościowych będących przedmiotem aktywnego obrotu); jednakże w innych okolicznościach właściwe może być zastosowanie wielu technik wyceny (np. przy wycenie ośrodka sprawozdawczego lub ośrodka wypracowującego środki pieniężne dla celów kroku 1 testu na utratę wartości firmy).

Zastosowanie każdej techniki może wskazywać na różne szacunki wartości godziwej. Szacunki te mogą nie być w równym stopniu reprezentatywne dla wartości godziwej ze względu na założenia przyjęte w wycenie lub jakość wykorzystanych danych wejściowych. Korzystanie z wielu technik wyceny może służyć jako kontrola tych założeń i danych wejściowych. Jednostka sporządzająca raport powinna dokładnie ocenić przyjęte dane wejściowe i założenia, jeżeli zakres wartości jest szeroki. Wartość godziwa powinna opierać się na najbardziej reprezentatywnym punkcie w przedziale, biorąc pod uwagę konkretne okoliczności.


ASC 820-10-35-24C

Jeżeli cena transakcyjna w momencie początkowego ujęcia jest wartością godziwą, a do pomiaru wartości godziwej w kolejnych okresach stosowana będzie technika wyceny wykorzystująca nieobserwowalne dane wejściowe, technikę wyceny należy skalibrować w taki sposób, aby w momencie początkowego ujęcia wynik techniki wyceny był równy cenie transakcyjnej . Kalibracja gwarantuje, że technika wyceny odzwierciedla aktualne warunki rynkowe i pomaga jednostce sporządzającej sprawozdanie określić, czy konieczna jest korekta techniki wyceny (na przykład może istnieć cecha składnika aktywów lub zobowiązania, która nie jest ujęta w technice wyceny ). Po początkowym ujęciu, przy ustalaniu wartości godziwej przy zastosowaniu techniki lub technik wyceny wykorzystujących nieobserwowalne dane wejściowe, jednostka sporządzająca sprawozdanie zapewnia, aby te techniki wyceny odzwierciedlały obserwowalne dane rynkowe (na przykład cenę podobnego składnika aktywów lub zobowiązania) na dzień wyceny.


Jak omówiono wASC 820-10-35-25PoprzezASC 820-10-35-26jednostki sporządzające sprawozdania powinny konsekwentnie stosować techniki wyceny stosowane do ustalania wartości godziwej określonego rodzaju składnika aktywów lub zobowiązania. Jednakże właściwa jest zmiana techniki wyceny lub korekta stosowana w technice wyceny, jeżeli zmiana spowoduje wycenę, która lepiej oddaje wartość godziwą; na przykład zmiana wagi określonej techniki w przypadku stosowania wielu technik wyceny może być właściwa w oparciu o zmiany faktów i okoliczności. Zmiana techniki wyceny może być również uzasadniona w miarę rozwoju nowych rynków, udostępniania nowych informacji, wykorzystywania wcześniej informacji nie są już dostępne, udoskonalania technik wyceny lub zmiany warunków rynkowych. Zmiany w wycenach wynikające ze zmiany techniki wyceny lub jej zastosowania ujmuje się jako zmianę szacunków księgowych, przy czym zmiana ta ma wpływ na okres bieżący i przyszłe, jeżeli ma to zastosowanie.

4.4.4.1 Zastosowanie podejścia dochodowego do walut obcych

Jeżeli analizę zdyskontowanych przepływów pieniężnych przeprowadza się w walucie innej niż waluta stosowana w prognozach przepływów pieniężnych, przepływy pieniężne należy przeliczyć przy użyciu jednej z dwóch następujących metod:

  • Dyskontuj przepływy pieniężne w walucie sprawozdawczej, stosując stopę dyskontową odpowiednią dla tej waluty. Przelicz wartość bieżącą przepływów pieniężnych po kursie kasowym obowiązującym w dniu wyceny.
  • Użyj walutowej krzywej forward, jeśli jest dostępna, aby przeliczyć prognozy waluty sprawozdawczej i zdyskontować je przy użyciu stopy dyskontowej odpowiedniej dla waluty obcej.

PwC. Wszelkie prawa zastrzeżone. PwC odnosi się do amerykańskiej firmy członkowskiej lub jednej z jej spółek zależnych lub stowarzyszonych, a czasami może odnosić się do sieci PwC. Każda firma członkowska jest odrębną osobą prawną. Dalsze szczegóły można znaleźć na stronie www.pwc.com/structure. Treści te służą wyłącznie celom informacyjnym i nie powinny zastępować konsultacji z profesjonalnymi doradcami.

  • Spis treści

{{tytuł}}{{/Jeśli}}

{{/if}} {{/każdy}}

{{> lista}}

Link skopiowany

4.4 Podejścia, techniki i metody wyceny (2024)

References

Top Articles
Latest Posts
Article information

Author: Maia Crooks Jr

Last Updated:

Views: 6591

Rating: 4.2 / 5 (43 voted)

Reviews: 90% of readers found this page helpful

Author information

Name: Maia Crooks Jr

Birthday: 1997-09-21

Address: 93119 Joseph Street, Peggyfurt, NC 11582

Phone: +2983088926881

Job: Principal Design Liaison

Hobby: Web surfing, Skiing, role-playing games, Sketching, Polo, Sewing, Genealogy

Introduction: My name is Maia Crooks Jr, I am a homely, joyous, shiny, successful, hilarious, thoughtful, joyous person who loves writing and wants to share my knowledge and understanding with you.